Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

postheadericon Έλενα Βοντιτσιάνου



Θεσσαλονίκη 2011

Κλικ
κλικ και ανοιγει παραθυρο
κλικ και ανοιγει σελιδα
κλικ και κανεις σεξ
κλικ και ερωτευεσαι
κλικ και δεχεσαι καφε που σε κερνανε
κλικ και ακους μουσικη
κλικ και κανεις μουσικη
κλικ και ζεις στο ονειρο
κλικ και εισαι φιλος
κλικ και εχεις φιλους..πολλους κλικ φιλους.
κλικ και διαμορφωνεις εικονες.
κλικ και αγοραζεις οτι θες.
κλικ και πουλας..και κλικξεπουλας.
κλικ και σβηνεις πραγματα.
κλικ και στελνεις φιλια
κλικ και καυλωνεις
κλικ μαστουρωνεις.
κλικ και βραδυαζει.
κλικ και ξημερωνει.
κλικ και κλεινεις το παραθυρο.
κλικ και κλεινεις σελιδα.
αυτο ειναι ζωή.





ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΟΒΟ:

ειναι ο φοβος μια αρχή να καταλαβεις πως υπαρχεις
πως εισαι κατω παντα , με το κεφαλι κολλημένο στο πατωμα
κατω απο τη λασπωμενη μποτα ενος ενστολου....

(πατερας - αμα το ξανακανεις αυτο θα πάρω τηλέφωνο την αστυνομία και θα σε βάλει φυλακή)

....και το σαλιο να γίνεται ένα με το παγωμένο πλακάκι

είναι ο φόβος μια ιστορία υπακοής για να μαζεψεις τους καρπους απ τα κάγκελα που εχουν σπειρει γύρω σου..
κάτι είναι κι αυτος στην τελική..
φτάνει να καταλάβεις οτι ο φοβος εισαι εσυ.

και πως ειναι διαφορετικο να μην είσαι παιδι, πως η φυλακη σήμερα ειναι παντου,οχιμονο κατω απο το αυστηρο βλέμμα του πατερα ή την ξυλινη βέργα του δασκαλου..οταν μεγαλώνεις ο φόβος είσαι εσύ.
εσυ και η γαμημένη απανθρωπιά σου..η καταραμένη υπαρξη της υποδούλωσης...που δειχνεις οτι την γουσταρεις,ενω οταν κλεινει η πορτα του δωματιου και κλεινεις το φως δεν μπορεις να κοιμηθεις γιατί ξέρεις οτι θα ξυπνήσεις με το ίδιο κουστούμι ανασφάλειας..και θα γευτείς την ίδια λάσπη γονατισμένος.

Κοινωνία λασπωμένη,πως διατηρήσε τόσο περιποιημένη?τι λασποκρεμες βαζεις στο αφυδατομένο προσωπό σου?
Κι αμα καταφέρω να σου βγάλω τις μπότες?....ίσως πάλι καταφέρεις να με μεταποιήσεις σε βαλτοφιδο,να γινω ένα με το φόβο που τους βολευει..

Κι αν παλι εγω σταματήσω να φοβάμαι,οταν πνιξω μέσα μου τον πατέρα τότε καταφέρω να σε γονατίσω,μια μέρα κι εγώ..και αν δε καταφέρω κάτι στην τελική για εσας, τουλάχιστον θα έχω πνίξει τον πατερα..

1 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Είσαι ένα αισχρό άτομο. Το να κάτσω να αναλύσω Ελενίτσα το γιατί, είναι χάσιμο χρόνου. Είσαι τόσο κλασσικά φοβική και ανασφαλής, που πραγματικά, δεν αξίζει άνθρωπος να μπεί σε κουβέντα μαζί σου. Απλά ήθελα να το ξέρεις. Να ξέρεις ΤΙ έχεις γίνει. Από την εκ γεννετής φυσική σου ανασφάλεια, έφτασες στο πιό προβλέψιμο απ' όλα. Την αναρχία. Πόσο πεζή περίπτωση είσαι

Πληροφορίες

Η φωτογραφία μου
To blog αυτό έχει δημιουργηθεί από μια ομάδα ανθρώπων, χωρίς προσωπικό όφελος. Είναι ένα ελεύθερο blog το οποίο ο κάθε ένας μπορεί να μας στείλει στην ηλεκτρονική μας διέυθυνση τις δικές του σκέψεις, ποιήματα, στίχους, διηγήματα και ότι άλλο τον εκφράζει χωρίς συγκεκριμένη θεματολογία. Eδω θα ειναι ο δικος μας χώρος αναζήτησης και ανταλλαγής απόψεων. Θα χρειαστούμε την βοήθεια σας όσο αφορά την διάδωση αυτής της σελίδας, καθώς πολλοί νεοι που γράφουν θέλουν να εκφράσουν τις σκέψεις τους. Αυτο το blog μπορει να αποτελεσει για ολους εμάς τη δικη μας φωνη. Ενας απο τους κυριους στοχους μας ειναι μεσα απο τη δημιουργια αυτου του blog να δημιουργηθει η εντυπη μορφή του. mavripena@hotmail.com

Αναγνώστες

Από το Blogger.